Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Ένας πάτος και μια γιορτή

Είναι,πλέον,οριστικό.Αυτή χώρα,πατρίδα,μπουρδέλο,όπως θέλετε πείτε την,πουλήθηκε.Δε λέω,για ένα ακίνητο 131 χιλιάδων περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων καλή τιμή έπιασε.110+109 δις ευρώ=219 δις,αν δεν ήταν σε δάνεια αλλά στο χέρι με κανονικό συμβόλαιο αγοραπωλησίας παρουσία συμβολαιογράφου(πώς λέμε με παπά και κουμπάρο,κάτι παρόμοιο) θα ήταν ωραίο.219 δις δια 10 εκατομμύρια 21.900 ευρώ έκαστος,συν ότι κάνα μύριο είναι παιδιά,φεύγαμε και πηγαίναμε αλλού κονομημένοι και ξεκινάγαμε απ'την αρχή.Αλλά τελικά θα κάτσουμε εδώ κι αυτά είναι δανεικά αλλά όχι για μας αλλά για τράπεζες,βουλές,δικτάτορες αργότερα (άμα το γυρίσουμε στη χούντα ή στον κομμουνισμό,για το ίδιο πράγμα μιλάμε άλλωστε),ηγέτες λαϊκών συνελεύσεων κι έξοδα του λαού(άμα το γυρίσουμε σε κάτι σαν άκρα αριστερά) και γενικά για οποιονδήποτε θα πούλαγε και τη μάνα του για λεφτά,δύναμη και δόξα.Τέλος πάντων.
Όταν πρωτόμαθα τα νέα αυτά,ένιωσα μια θλίψη και μια ατονία.Να αναλύσω πώς θα μπορούσαμε να γλυτώσουμε τα μνημόνια και με το γιωργάκι απάνω στην εξουσία ακόμα,μέσω του ίντερνετ μπορεί να το βρει ακόμα κι η κουτσή μαρία.Κι έχουν λεχθεί επί τόσους μήνες που απλά κοντεύω να σιχαθώ τα οικονομικά.Τελεία.Δεν έχω αλλάξει ποτέ κανάλι όταν ο οποιοσδήποτε μιλάει σε αυτό για οποιοδήποτε θέμα από την οργή μου.Από αδιαφορία κι από σιχαμάρα,ναι,πολλές φορές.Αλλά από οργή;Ποτέ των ποτών.Προχθες όμως που άκουγα το γιωργάκι στο μεσημεριανό του μέγκα να μας μιλάει για τη συμφωνία πώλησης της Ελλάδας με περηφάνια ρίχνοντας καρφιά για τη συμεριφορά της νδ,τρελάθηκα.Και την έκλεισα.Αυτό το ανθρωποειδές μόλις μου ανακοίνωνε ότι κατάφερε να κάνει το μέλλον μου να υπάρχει σε άλλη μόνο χώρα αν επιθυμώ να είναι αξιοπρεπές κι όχι ατομική σύμβαση με 300 ευρώ κι ωράρια λάστιχο και περηφανευόταν!!!!!!!Περηφανευόταν!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Κι έριχνε μπηχτές για τα άλλα(σκατά και πολύ κατώτερα των περιστάσεων) κόμματα!!!!!!Τι να πω,ως αμερικανάκι προφανώς δεν ξέρει την έννοια της λέξης φιλότιμο.Κι είναι πολύ αργά πλέον να τη μάθει.Του εύχομαι όλόψυχα να τη μάθει μέσα σε κάνα ελικόπτερο.Τελεία και παύλα.
Αλλά διάβασα και πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων μετά την πώληση και μέχρι σήμερα Κυριακή και με θλίψη μου διαπίστωσα ότι ''μνημονιακές'' κι ''αντιμνημονιακές'' δυστυχώς βαράγαν το ντέφι των τραπεζιτών και των μεγάλων και μικρών εργοληπτών του δημοσίου που περιμένουν με αυτήν την απόφαση και με τα κονδύλια του εσπα να ξανακάνουν καμιά αρπαχτή όπως τις παλιές,καλές ημέρες(ειδικά η σκατοφυλλάδα του μπόμπολα είναι ο ορισμός του γνωμικού ''θέλει η πουτάνα να κρυφτεί...'').Φωτεινή εξαίρεση η Ελευθεροτυπία,αν και γνωρίζω ότι το τεγοπουλέικο δεν έχει αγιόπαιδα και τίμιους αριστερούς.Όπως και να'χει,αυτή τη στιγμή η Ελευθεροτυπία είναι η πιο έντιμη από πλευράς απόψεων κι ενδιαφέρουσα εφημερίδα που κυκλοφορεί(αυτό το λέω με βάση την αναγνωση που της έχω ρίξει τον τελευταίο καιρό κι όχι απλά από πρωτοσέλιδα).Ο επιθανάτιος ρόγχος του τύπου,με δική του κατά βαση ευθύνη και πολύ λιγότερο των νέων τεχνολογιών,πλησιάζει.Ας πρόσεχαν.Το ΑΡΔ δε βγήκε τυχαία.Το ίδιο ισχύει και για τα κανάλια,όπου παραδόξως όαση αποτελούν τα κρατικά κανάλια κι ιδιαίτερα οι ενημερωτικές τους εκπομπές,παλιές και καινούριες,πλην της μαλακίας της στάη που δε θυμάμαι πώς λέγεται.
Ξέρετε κάτι,αγαπητοί αναγνώστες,αν τελικά επιλέξετε να βασανίσετε τα ματάκια σας με τις αηδίες που γράφω;Τελικά,ο Άνταμ Σμιθ είχε δίκιο.Όχι στα οικονομικά.Αλλού.Το'χα διαβάσει πριν κάποιους μήνες στον Ηλία Μπαζίνα στο Φίλαθλο(όσοι θέλετε,αξίζει να διαβάζετε τον Ηλία,είναι μεγάλο σχολείο) και δεν το πολυπίστεψα για να πω την αλήθεια αλλά πλέον με τα τελευταία γεγονότα έχω πεισθεί ότι είναι αλήθεια.Laissez faire,laissez passer.Γιατί κανένας μας,από τον τελευταίο ζητιάνο μέχρι τον πιο ισχυρό πρωθυπουργό,μασώνο,δισεκατομμυριούχο,διπλωμάτη,καλλιτέχνη,φιλόσοφο κ.ά. στον κόσμο ετούτο δεν ξέρει τι ξημερώνει.Σε οποιονδήποτε τομέα.Τίποτα δεν είναι κανονισμένο,από θνητούς τουλάχιστον.Αυτός ο κόσμος,5 δις άνθρωποι,προχωράει στον αυτόματο πιλότο,απλοί λαοί και κυβερνήσεις,φανερές και μη.
Τώρα θα μιλήσω(ορθότερα θα γράψω) για την πολιτική και πώς με απογοητεύει ΟΛΗ,μηδενός εξαιρουμένου.Πρώτα,για τα 2 γνωστά κόμματα δεν έχω πολλά να πω.Μπατσοκ,νδ κλέψανε και για τα δισέγγονά τους.
Το κκε,τώρα,πρεσβεύει ένα φασισμό εξ αριστερών,ο οποίος εγκαταλείπεται μέχρι και στην Κούβα του Κάστρο,έχοντας ως μόνη έννοια πώς θα απολύσει και θ'αφήσει απλήρωτους τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του και πώς θα στείλει ανθρώπους του να εμποδίσουν ένα σχολείο να δει την υπέροχη γερμανική ταινία ''Οι ζωές των άλλων'',η οποία μιλάει για ένα άνθρωπο στην ανατολική γερμανία που αναλαμβάνει να παρακολουθεί τους επικίνδυνους για το καθεστώς καλλιτέχνες,μιλώντας για μια ταινία ''αντικομμουνιστικής προπαγάνδας''(ναι,η είδηση είναι αληθινή,ψάχτε την αν θέλετε).Και φυσικά,για να δέσει το γλυκό του αριστερού φασισμού βλέπουν παντού αντικομμουνισμό και φακελώματα,εν αντιθέσει με τους original φασίστες που βλέπουν παντού εβραίους και μασώνους.
Ο συριζα είναι ένα κόμμα το οποίο από τις απαρχές του χρηματοδοτείται από την οικογένεια βαρδινογιάννη για τους δικούς της σκοπούς(προσοχή,σε καμία περίπτωση δεν είναι κονομημένοι ιδεολόγοι αριστεροί όπως θέλουν αφελώς να πιστεύουν μερικοί ψηφοφόροι του συριζα) και πουλάει άκρα αριστερά (γιατί στην πραγματικότητα όλα τα κόμματα της βουλής και παραπέρα κιόλας έχουν ως μόνη ιδεολογία την τσέπη τους),όπως ο ακριβώς ο λαος πουλάει άκρα δεξιά.Ο λαος μάλιστα,με βάση και τις μέχρι σήμερα οικονομικές του προτάσεις,μου φαίνεται ότι είναι ένα ακραιφνώς μπερλουσκονικό κόμμα,το οποίο στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας θέλει να νομιμοποιήσει παράνομες καταθέσεις,φοροφυγάδες και να κινεζοποιήσει τους μισθούς στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της πατρίδας και πάει λέγοντας,με την απαραίτητη φυσικά δόση lifestyle(εδώ δε χρειάζεται κανένα απολύτως σχόλιο) και τηλεοπτικής προβολής(ήξερε ο Καραντζαφέρης ποιο άρθρο του μνημονίου 1 θα καταψήφιζε,όσοι δεν καταλάβατε τι εννοώ,ψάχτε το).Βέβαια,σε μια από τις γνωστές κονταρομαχίες του μπουμπούκου Αδώνιδος(όπως μας έχει πει ο ίδιος ότι είναι στη γενική τ'όνομά του) με τα κολλητάρια του στο κκε μας αποκαλύπτει όλο το λαος:''Ας εφαρμόσουμε γρήγορα εμείς τα αστικά κόμματα(απευθυνόμενος στη νδ) μια ελεύθερη οικονομία πριν μας προλάβουν οι μπολσεβίκοι''(κι αυτό είναι αληθινό,ψαχτε το,εγώ το'χα διαβάσει στην Καθημερινή).Τώρα πώς στο διάολο κολλάει η πραγματικά ασύδοτη ελεύθερη οικονομία με τον πατριωτισμό ένας Θεός ξέρει.Παρεπιμπτόντως,ο Άδωνις είχε εμφανιστεί ως μάρτυρας υπεράσπισης του Περίανδρου των χρυσών αυγών,ο οποίος έχει κατηγορηθεί και καταδικαστεί για εγκλήματα που όζουν σε μαφιόζο της νύχτας κι όχι στέλεχος πολτικού κόμματος.
Θα ήθελα τώρα να πιάσω λίγο τα κόμματα από συριζα κι αριστερότερα και να γράψω γιατί μ'έχουν απογοητεύσει αφάνταστα,χωρίς βέβαια να έχω υπάρξει ποτέ υποστηρικτής τους.Καταρχάς,είναι γνωστό τοις πάσι ότι η ανταρσυα μαζί με αναρχικά κινήματα έφεραν τους 300 της νομικής από την Κρήτη στην Αθήνα κι ύστερα,με τη βοήθεια της νεολαίας του συριζα,πραγματοποίησαν την διαβόητη κατάληψη της νομικής,την έσχατη απόδειξη του εξευτελισμού του τωρινού στρεβλού συστήματος του πανεπιστημιακού ασύλου.Τέλος πάντων,ας μη ξεφεύγουμε απ'το θέμα μας.Έψαξα σε διάφορα αριστερά sites αλλά και σε αριστερές σελίδες του facebook την είδηση που έμαθα,αλλά...Τζίφος!!!Για οικονομία δυνάμεων και χώρου http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=87836&catid=4 .Εκεί σιώπησαν οι πάντες εξ αριστερών.Δυστυχώς,ο συριζα κι οι πολιτικοί χώροι αριστερότερά του (δείτε σχετικά δηλώσεις Παπακωνσταντίνου του ανταρσυα από την ορκομωσία του ως δημοτικός σύμβουλος,στήριξη συριζα στα σούργελα Ρεπούση και Δραγώνα,δηλώσεις συμπάθειας οικολόγων πράσινων στην κατάληψη κ.τ.λ.) διακατέχονται από ένα έντονο μίσος προς την έννοια της πατρίδας.Με αυτό καθεαυτό το μίσος δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα,έχω μάθει να σέβομαι κάθε αντίθετη άποψη όπως θέλω να σέβονται τη δική μου.Αλλά με το να σπας κάθε νόμο και να χρησιμοποιείς το άσυλο για να υπερασπιστείς παρανομούντες λαθρομετανάστες οι οποίοι,απ'όσο ξέρω,ΔΕ δικαιούνταν πολιτικό άσυλο,να διοργανώνεις ψεύτικες 40ήμερες απεργίες πείνας για να εκβιάσεις,για να το πω ευγενικά,το κράτος http://www.ellinonenosis.gr/2011-01-24-14-32-12/196----realnews-l----r-----.html (πατήστε την εινόνα στο τέλος για να δείτε το επώνυμο σε καταγγελία δημοσίευμα) και με ένα μέρος τους κι ίσως κι άλλους οι οποίοι τη γλυτώσανε να παραβιάζουν τον κοινό ποινικό κώδικα,ε ναι,έχω πολύ χοντρό πρόβλημα.Γιατί ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα,τα μέσα δείχνουν πόσο αγιασμένος είναι ο σκοπός σου.Και δυστυχώς,η ελληνική αριστερά πλέον είναι ένα συνοθύλευμα περιθωριακών τύπου πλατείας Εξαρχείων του 80 (χωρίς να περιφρονώ καθόλου τα Εξάρχεια,είναι ίσως το αγαπημένο μου κομμάτι του κέντρου,το οποίο επιλέγω συχνότατα για καφέ και νυχτερινές εξορμήσεις,η μοναδική ίσως σκυλονταπαντούμπα-free περιοχή) και χοντροκονομημένων ''αριστερών'' του Ψυχικού,του Χαλανδρίου,του Κολωνακίου,της Κηφισιάς κι άλλων παρόμοιων φτωχοπεριοχών της Αττικής,των οποίων η πολιτική δράση εξαντλείται στο να ψηφίζουν αριστερά κόμματα,να συμπονούν από τις,πράγματι,προβληματικές στο θέμα αυτό περιοχές κατοικίας τους,τους λαθρομετανάστες,να βρίζουν ή απλά να χλευάζουν την εκκλησία και γενικά τις θρησκείες,να βρίζουνε ολημερίς τα χρυσά αυγά κι εν γένει το νεοφασισταριό και να αγοράζουν αριστερά έντυπα κι εφημερίδες.Τι να πω,τεράστια δράση.Κατασυγκινούμαι από τα δεινά που περνάνε οι καημένοι λόγω της πολιτικής τους ιδεολογίας....Κοινώς,αυτό που λέμε αριστεροί με δεξιές τσέπες.Τον ορισμό της υποκρισίας,κατά την ταπεινή μου άποψη.Θα ήθελα να'ξερα πόσοι από τους ψηφοφόρους τέτοιων κομμάτων θα καταδέχονταν να'διναν το 1/10 του μισθού τους για να πληρώσουν μια δόση στεγαστικού ενός ανέργου που αδυνατεί να πληρώσει.Εκεί φαίνεται ο μάγκας αριστερός με αρχίδια.Όταν λέω στεγαστικό,δεν εννοώ αυστηρά αυτό και μόνο.Ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες ο καθένας εννοώ να κάνει κάποια ευεργετήματα σε ανθρώπους που δεν μπορούν.Α,και να διαμαρτύρεται που τα καλαναθρεμμένα παιδάκια του Χαλανδρίου απ'τους Πυρήνες της Φωτιάς έφαγαν όλοι μαζί στη σούμα κάπου 130 χρόνια,γιατί,λέει,οι κατσαρόλες με τις βόμβες δεν πείραξαν άνθρωπο(δες τις τελευταίες μέρες Ελευθεροτυπία).Μωρέ,τι μας λες!!!!!Δεν πειράζει που σύστησαν τρομοκρατική οργάνωση,δεν πειράζει που είχαν στην κατοχή τους όπλα,εκρηκτικά και πλαστές ταυτότητητες,δεν πειράζει που απειλούσαν με θανατηφόρα χτυπήματα μέχρι και τον Μίκη Θεοδωράκη,από τη στιγμή που δεν έπαθε κανείς τίποτα από τις μπόμπες στις κατσαρόλες,όλα είναι μέλι-γάλα!!!!Με την ίδια λογική,γιατί βρίζουνε τα χρυσά αυγά που κάνουνε ντου στους λαθρομετανάστες;;;Από τη στιγμή που κανένας μετανάστης δεν έπαθε μόνιμη βλάβη και δεν πέθανε από ντου φασιστών,δεν υπάρχει λόγος για βαριά ποινή!!!Αυτή,δυστυχώς,έχει γίνει νοοτροπία της ελληνικής αριστεράς.Ο επιλεκτικός φασισμός.Όταν κάνουν κάτι βίαιο οι (όντως) κακοί φασίστες,είναι κατεκριτέο και πρέπει η πολιτεία να λάβει μέτρα και να κλείσει τη χρυσή αυγή.Όταν το κάνουν αριστεροί,είναι αντάρτικο πόλεων(!!!) και δικαιολογημένο και κατά του συστήματος.Ό,τι και να λένε,καραμπινάτος φασισμός είναι κι οι 2 περιπτώσεις,τον οποίο μαζί με το ρατσισμό βλέπουν παντού οι αριστεροί αυτού του τύπου,αντί για μασώνους κι εβραίους των χρυσών αυγών.
Όσο για τα χρυσά αυγά,τι να πω και τι να μην πω!!!Άνθρωποι οι οποίοι δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι(φαντάσου και να μην ήταν τι θα πίστευαν!!!) και προσπαθούν να σε πείσουν ότι είναι καλός(!!!) ο ρατσισμός,ότι είναι για το καλό σου να εφαρμοστεί ένα πολίτευμα που θα σου αφαιρεί το πιο θεμελιώδες δικαίωμά σου,την ελευθερία σου,ότι ελευθερία λόγου πρέπει να έχουν μόνο όσοι νοιάζονται για την πατρίδα με τους δικούς τους-φασιστικούς- όρους (βρίθει το site των χρυσών αυγών από τέτοιες περισπούδαστες αναλύσεις πάνω σ'αυτά τα θέματα,εγώ το επισκέπτομαι τακτικά γιατί συμμερίζομαι κι εφαρμόζω κατά δύναμιν το γνωμικό ''ο μεγαλύτερος εχθρός μιας ιδέας είναι ο καλύτερος γνώστης της'',το οποίο νομίζω είχε πει ο αμερικανοσπούδαστος Γκέμπελς) και το κορυφαίο,ένα άρθρο που ξεκινάει με την εξής απίστευτη φράση:«Ο ανθρωπισμός είναι ένας ανθρωποκεντρισμός, μια εκτός φύσεως και ιστορίας, ηθικού τύπου ιδεολογική προκατάληψη. Ο ανθρωπισμός πρέπει να ξεπεραστεί γιατί είναι το τελευταίο απομεινάρι του Πτολαιμαϊκού γεωκεντρισμού.»(ιδού και το λινκ του άρθρου αυτού προς επιβεβαίωσην http://xryshaygh.wordpress.com/2011/07/23/%e2%80%9c%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%83%e2%80%9d-%ce%b7-%cf%86%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%bb%ce%b9%ce%b8%ce%bf/ ).Επίσης,μ'ένα έγγραφο της ΕΥΠ που είχε βγει στο wikileaks κι ήταν ένταλμα πληρωμής για υπηρεσίες προς τον τωρινό αρχηγό τους Μιχαλολιάκο,τι γίνεται;;;;Δεν έχω βρει μέχρι στιγμής απάντηση ή δικαιολογία.Κάτι μου μυρίζει παρακράτος στο βρώμικο μυαλό μου....Δηλαδή,έναν πολιτικό χώρο του οποίου οι ιδέες σύμφωνα με έναν από τους ιταλούς θεμελιωτές του κατά το 1920 περίπου είναι ασύμβατες με τον ορθολογισμό(στο βιβλίο ιστορίας της β ή γ λυκείου υπάρχει το όνομά του με τη φράση αυτή),πόσο σοβαρό μπορώ να τον θεωρήσω;Απλούστατα,καθόλου,χωρίς να είμαι άθρησκος αναρχοκομμουνιστής αντιπατριώτης(δικιά τους είναι η φράση).Είναι κρίμα για την Ελλάδα που υπάρχουν νοσταλγοί αυτής της απάνθρωπης ιδεολογίας,στο όνομα της οποίας η Ελλάδα θρήνησε εκατομμύρια νεκρούς ως θύμα της,οι οποίοι τώρα έχουν σε σήμα μια οριζόντια σβάστικα.Ποτέ ξανά φασισμός.
Κάποιο από τα άλλα κόμματα που να μου φαίνεται αξιόλογο;Δε νομίζω,πέραν του ότι οι προτάσεις κι οι προφητείες για χρεοκοπία του συμπαθεστατού κι αδικούντα τον εαυτό του Βασίλη Λεβέντη της Ένωσης Κεντρώων περί χρεοκοπίας τη δεκαετία του 90 τελικά αποδείχτηκαν ολόσωστες και καθόλου γραφικές,όπως πολλοί τον περιγελούσαν.Οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε το δίκιο και την ορθή όπως αποδείχτηκε ανάλυση των τότε γεγονότων και καταστάσεων.Αν κι αμφιβάλλω αν ένας κούκος φέρνει την άνοιξη.
Για να κλείσω αυτήν την ανάρτηση,η οποία τράβηξε παραπάνω απ'ό,τι υπολόγιζα,πρέπει να πω ότι δεν τα βλέπω όλα μαύρα κι άραχνα.Αν ήταν έτσι,θα παράβλεπα το γεγονός ότι η ορθοδοξία που πιστεύω προβλέπει κόλαση κι καμία εξώθιμη (το γράφω σωστά ελπίζω) ακολουθία και θ'αυτοκτονούσα.Αλλά όχι ρε!Δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη!Τουλάχιστον όχι απ'τη μαυρίλα των καταστάσεων.Ξέρετε τι κατάλαβα;Τα πολιτικά κι οικονομικά συστήματα,πλην των ανελεύθερων πολιτικών κι ασύδοτων οικονομικών,δεν κάνουν τη διαφορά στη ζωή μας.Από την εποχή των σπηλαίων μέχρι σήμερα,ο άνθρωπος είχε και θα έχει πάντα τα ίδια ελλατώματα:θα είναι φιλήδονος,άπληστος,θα θέλει εξουσία,δόξα και δύναμη,θα θέλει να επιβαλλεται,θα χρησιμοποιεί βία,θα γουστάρει να πηδάει την όμορφη γυναίκα του γείτονα και στ'αρχίδια του όλα τ'άλλα και θα κλείνει τ'αυτιά του στις άβολες αλήθειες για τον εαυτό του ή για κάποιον δικό του άνθρωπο κι ιδεολογία.Όχι φυσικά όλοι στον απόλυτο βαθμό,αλλά ο καθένας στο βαθμό που τον οδηγούν οι αρχές του.Καθόλου αρχές,στον απόλυτο βαθμό τα παραπάνω.Σοβαρές αρχές,στο ελάχιστο τα παραπάνω.Και φυσικά,πανταχού παρούσα κι η μέση λύση.Διαλέγει και παίρνει ο καθένας,ανάλογα με το τι ύπνο θέλει το βράδυ.Τελικα,δύο είναι οι λύσεις για κάθε είδους κρίση,όχι μόνο τις οικονομικές αλλά παντός είδους.Να διαβάσουμε στην καινή διαθήκη τη ζωή και τους λόγους του Χριστού.Ας μην πιστεύει κάποιος σε Θεούς και δαίμονες όπως εγώ,δεν πειράζει.Αλλά αν τις διαβάσουμε,δε νομίζω να βρεθούν πολλοί λογικοί άνθρωποι οι οποίοι θα τις απορρίψουν.Ίσα ίσα,πολλοί πιστεύω θα τις υιοθετήσουν αν δεν έχουν παρωπίδες.Ας τις υιοθετήσουμε στο μέτρο του δυνατού ο καθένας,κι ας μην πιστεύει κάποιος στο Χριστό.Το δεύτερο και τελευταίο είναι από μια συνέντευξη του Γιάννη Αγγελάκα,της ψυχής από τις φοβερές Τρύπες.Το μεγάλο δώρο που έχουμε όλοι είναι ο χρόνος.Και μας έχει δοθεί πάρα πολύς κι όχι λίγος,όπως νομίζουν πολλοί που τρέχουν συνέχεια χωρίς να ζουν.Ας τον αξιοποιήσουμε.Πολύ απλά,ας ζήσουμε.Καλό κι ευλογημένο καλοκαίρι σε όλους και στους ανθρώπους που αγαπάτε και νοιάζεστε!!! http://www.youtube.com/watch?v=Trzb1eQEQI8 Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο και αν τ' άφηνες θ' ανοίγαν μια ρωγμή απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο πάνω απ' τη στάχτη Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο Και αν τ' άφηνες θα καίγαν τη σιωπή Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο πάνω απ' τη στάχτη Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Η ιστορία του ψόφιου γάιδαρου.....

Διάβασα τις προάλλες μια ανάλυση για το τι ακριβώς είναι τα ασφάλιστρα κινδύνου χρεοκοπίας CDS επί το ελληνικότερο και μου ‘ρθε στο μυαλό η ιστορία του ψόφιου γαϊδάρου…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δύο φίλοι ο Γιώργος και ο Ντομινίκ ο Γάλλος και τα έπιναν σ’ ένα μπαρ. Κάποια στιγμή γυρνάει ο Ντομινίκ και λέει στον Γιώργο: «Θέλω να αγοράσω τον γάιδαρο σου». « Εντάξει, αλλά θέλω 100 ευρώ» απάντησε ο Γιώργος.  Ο Ντομινίκ έβγαλε τα 100 ευρώ και του τα έδωσε και συμφώνησαν το επόμενο μεσημέρι να περάσει  ο Ντομινίκ από τη φάρμα του Γιώργου για να πάρει το γάιδαρο.
Την άλλη μέρα κατά το μεσημεράκι ο Ντομινίκ πήγε στο αγρόκτημα του Γιώργου και τον βρήκε να κάθεται στην αυλή περίλυπος. «Ήρθα για τον γάιδαρο» του είπε. «Ξέρεις Ντομινίκ, ο γάιδαρος ψόφησε» απάντησε ο Γιώργος.
«Τότε δώσε μου πίσω τα 100 ευρώ» είπε ο Γάλλος.
«Λυπάμαι Ντομινίκ αλλά τα λεφτά τα ξόδεψα» είπε ο Γιώργος
Ο Γάλλος αφού σκέφθηκε λίγο είπε: «Εντάξει, τότε δώσε μου τον ψόφιο γάιδαρο».

Πέρασε καιρός από εκείνη τη μέρα που ο Ντομινίκ είχε πάρει τον ψόφιο γάιδαρο και οι δύο φίλοι δεν είχαν συναντηθεί. Μια μέρα συναντήθηκαν πάλι στο ίδιο μπαρ.
«Τι έκανες με τον ψόφιο γάιδαρο;» ρώτησε ο Γιώργος.
«Φίλε μου ο ψόφιος γάιδαρος άξιζε χρυσάφι», αποκρίθηκε ο Γάλλος.
«Μα καλά πώς;» είπε με έκπληξη ο Γιώργος.
«Άκου, πήγα στο διπλανό χωριό και έβαλα ένα γάιδαρο σε λοταρία. Πούλησα 500 λαχνούς προς 2 ευρώ και έβγαλα 1000 ευρώ».
«Μα καλά και τι έδωσες στο νικητή;» ρώτησε ο Γιώργος.
«Εδώ είναι το ωραίο…», απάντησε ο Ντομινίκ, «Όταν ήρθε ο νικητής της λαχειοφόρου, του είπα ότι ο γάιδαρος ψόφησε, του έδωσα τα 2 ευρώ του λαχνού και 50 Ευρώ αποζημίωση. Έτσι έβγαλα 1000 ευρώ από τον ψόφιο γάιδαρο, έδωσα 100 σ’ εσένα και 52 στον νικητή δηλαδή 848 ευρώ καθαρό κέρδος».

ΥΓ.  Όπως συμβαίνει και στη ζωή, έτσι και στην ιστορία μας, ο Γιώργος μένει μαλάκας, ο Ντομινίκ τα οικονομάει (γιατί στην εποχή μας μπορείς να πουλήσεις τα πάντα, από ένα ψόφιο γάιδαρο ως τη χρεοκοπία μιας χώρας)  κι ο δόλιος γαϊδαράκος μπορεί να κλάνει (παράγει πλούτο), αλλά ποτέ δεν ανασταίνεται….  

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΞΙΣ

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Doing God's Work








Doing God's Work,ένα ποίημα για την κρίση που ανακάλυψα στο πολύ αγαπητό σε όσους αγαπούν τη λογοτεχνία από ερασιτέχνες λογοτέχνες site http://www.stixoi.info/.
Το έχει γράψει ένα παλικάρι με το ψευδώνυμο Πάρης Ελένανθος και τον ευχαριστώ πολύ που στο μήνυμα μέσω του προφίλ μιας φίλης μού έδωσε την άδεια να το δημοσιεύσω εδώ στο blog (το link με το πρωτότυπο είναι  http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=123447).Το γεγονός στο οποίο βασίζεται το ποίημα,η φράση Doing God's Work ως απάντηση του διευθύνοντα συμβούλου της Goldman Sachs,Lloyd Blankfein στην ερώτηση σχετικά με το πώς περνάει το χρόνο του είναι πέρα για πέρα αληθινό.Απλά γκουγκλάρετε τη φράση Doing God's Work (το link της εικόνας,η οποία είναι από το site της βρετανικής εφημερίδας the guardian είναι http://www.guardian.co.uk/business/gallery/2009/dec/03/christmas-cards-2009-kipper-williams?picture=356379347)


Doing God’s work.
Αυτό απάντησε στο πώς
περνά τον καιρό του
ο,μεγαλοτραπεζίτης και
καπιταλιστικό γουρούνι άλλοτε,
CEO στα μοντέρνα μας ελληνικά,
(ναι,κυρία μου,σέο.Τόσο περίεργο
σου φαίνεται παλιόβλαχα;)
της Goldman Sachs (Γκόλντμαν Σαξ,βλάχα)
Lloyd Blankfein (Λιόϊντ Μπλανκφάιν),
παιδί που με σκληρή δουλεία κι αμέτρητες θυσίες
έφτασε να διευθύνει
τη μάλλον μεγαλύτερη τράπεζα της Αμερικής
και ποτέ δε θα πεινάσει,
όποτε κι αν απολυθεί.
Γι’αυτό σου λέω Γιωργάκη,
διάβαζε
να κάνεις κι εσύ
σαν αυτόν κάτι στη ζωή σου.
να μην πεινάσεις όπως εμείς
και να μην έχεις ανάγκη
κανέναν πούστη (γιατί όλοι οι πλούσιοι είναι πούστηδες,παντού)
να σ’έχει σαν το δούλο
στη δουλειά του.

Μα ρωτάει εύλογα ο κάθε
αδαής,
ακόμα μεγαλοτραπεζίτης και
καπιταλιστικό γουρούνι δεν είναι
ο φίλτατος κατά τ’άλλα Λιόίντ;
Όχι!αυτές είναι αναρχοαριστερές
βρισιές!τα ΜΜΕ επιβάλλουν
να είναι Golden Boy
χρυσούλι μου.

Tέλος πάντων,ας αφήσουμε τα τυπικά
κι ας ξεψαχνίσουμε τη φράση του
(μιας και δεν έχουμε κανέν’αρνάκι γι’αυτό).
Doing God’s work.
Kάνοντας τη δουλειά του Θεού ελληνιστί.
Ποιανού Θεού,άραγε;
Μάλλον του χριστιανικού,
αυτού της αγάπης,καθώς πάμπολλοι στις United States of America
λένε ότι η USA είναι
μια βαθιά θρησκευόμενη χώρα
(και συγκεκριμένα χριστιανοθρησκευόμενη),
η οποία προσπαθεί να διαφυλάξει τα
προ-προ-προ-προ-προ-προ-παππουπαράδοτα
ήθη της από τον αμοραλισμό των νέων
και των αναρχοσοσιαλιστών που φλέγονται
από τη δίψα του διαβόλου να
τα γκρεμίσουν.
Οι παλιάνθρωποι,σπίτια δεν έχουν;
Να κάτσουν φρόνιμοι.
Μακριά από τέτοιους τύπους Γιωργάκη.
Μην τυχόν και σε παρασύρουν
Με τις τρέλες τους και τις ψευτιές τους.
Εσύ να προκόψεις,να γίνεις νοικοκύρης.
Όποιος έχει δύο χιτώνες να δίδει τον έναν.
Αγάπα τον πλησίον σου.
Ου κλέψεις.
Αυτά τα τρία-κατά κύριο λόγο-είναι
οι τρόποι με τους οποίους γίνεται
η δουλειά του Θεού του Αληθινού
του Κύριου ημών Ιησού Χριστού
του Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών.
Σίγουρα τέτοια κάνει ο Λιόϊντ.
Όχι αυτά που κάνουν
των ανθρώπων οι κτιστοί
Θεοί.
Γι’αυτό κι ο Λιόϊντ τα’χει καλά με τον εαυτό του.
Αν έκανε αυτά των κτιστών
ίσως να μην άντεχε από τις τύψεις.

Και πάλι συγγνώμη,επεμβαίνει ο αδαής πάντα,
οι θεωρίες του(αυτές της ελεύθερης οικονομίας)
δεν αποδείχθηκαν καθαρός και φρέσκος αέρας
αφού για να σωθεί
η μάλλον μεγαλύτερη τράπεζα της Αμερικής
δανείστηκε δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων
τα δισεκατομμύρια ω δισεκατομμύρια;
Απάντηση:Μπορεί πρόσκαιρα να συμφωνήσει μαζί σου.
Συγκυρίες,συμπτώσεις καθώς και διάφορες άλλες πτώσεις(δεικτών,ομολόγων)
έκαναν την ελεύθερή μας αγορά να δυσλειτουργεί
προσωρινά μονάχα και το κράτος
μείωσε το χρόνο δυσλειτουργίας
δίνοντας κάποια ποσά.
Καλό για κανέναν δεν είναι
να υπάρχουν αρνητικοί ρυθμοί
ανάπτυξης κατά 0,00001%
και κέρδη μικρότερα των δισεκατομμυρίων.
Το κοινωνικό σύνολο εξυπηρετήθηκε ουσιαστικά,
όχι-προς Θεού!- οι τράπεζες
κι άλλοι κερδοσκοπικοί οργανισμοί,
που τόσο αρμονικά έχουν ταιριάξει
με το κοινωνικό σύνολο
και προσφέρουν παντός είδους ανάπτυξη,
ανάμεσά τους και πολιτισμική.

Τέτοιο πράγμα,το λοιπόν,είπ’ο Λιόϊντ.
Ότι κάνει τη δουλειά του Θεού.
Έτσι πιστεύει.Δικαίωμά του.
Άλλοι του’δωσαν το δικαίωμα να το πιστεύει.
Ότι άνθρωπος κάνει δουλειά Θεού.
Άλλοι δεν αντέδρασαν σ’αυτά τα λόγια,
λες και τους έλεγαν την τιμή
για ένα φοβερό ζευγάρι παπούτσια,
που θα πλήρωναν με την πιστωτική
της τράπεζας του φίλτατου Λιόϊντ.
Άλλοι που ανόητα δανείστηκαν
ασήμι απ’το Λιόϊντ για να
επιστρέψουν χρυσό.
Άλλοι που δεν είδαν ποτέ
τα θεμέλια του πλούτου του Λιόϊντ.
Και τώρα μερικοί απ’αυτούς την καταριούνται,
επειδή πήρε μια τόσο δα μικρούλα διευκόλυνση.
Λόγω των αρνητικών συγκυριών πάντοτε.

Μα ας πιάσουμε λίγο και τον ίδιο τον Λιόϊντ.
Lloyd Blankfein τον λένε.
Lloyd δε σημαίνει τίποτα στα ελληνικά.
Blankfein,όμως;Σε δύο λέξεις
μπορεί ν’αναλυθεί.
Βlank πρωτίστως.
Σημαίνει κενός.
Fein;δεν υπάρχει τέτοια λέξη στ’αγγλικά.
Κοίτα να δεις όμως,ποια ελληνική λέξη μου θυμίζει;
Κάτσε μια στιγμή να θυμηθώ.
Α,ναι.Φενάκη.
ΜΑΝΟΥ ΑΠΟΨΙΣ

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

In deep shit (vol. 1)

              Ακούγοντας τον Ντομινίκ να λέει ότι είμαστε deep  shit θυμήθηκα μια άκρως διδακτική ιστορία που είχα ακούσει κάποτε….       

            Μια φορά και έναν καιρό ένα μικρό χελιδόνι αποφάσισε να μην ταξιδέψει με τα άλλα πουλιά στο νότο για το χειμώνα. Έφυγαν λοιπόν οι φίλοι του και στην αρχή όλα ήταν μια χαρά. Περασαν όμως οι μέρες ήρθαν τα κρύα  το χελιδόνι πάγωσε και ετοιμοθάνατο έπεσε στο έδαφος.
            Μια αγελάδα που τυχαία περνούσε από εκεί  δεν είδε το χελιδόνι έτσι πεσμένο στο δρόμο  και  έχεσε πάνω του.
 Το ετοιμοθάνατο χελιδόνι ζεστάθηκε μέσα στα σκατά της αγελάδας και έβγαλε το κεφάλι του έξω και άρχισε να κελαηδάει.
 Μια γάτα άκουσε τα κελαηδισματά και αφού βρήκε το χελιδόνι το έβγαλε από τα σκατά και το έφαγε….. 

ΥΓ. Όποιος σε χέζει  δεν το κάνει πάντα για κακό και δεν είναι απαραίτητα εχθρός σου….ΟΠΟΙΟΣ ΣΕ ΒΓΑΖΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΑΤΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΦΙΛΟΣ ΣΟΥ…..


ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΞΙΣ

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ....

Μια φορά και έναν καιρό μαζεύτηκε μια παρέα από πολιτικούς, τραπεζίτες, επιχειρηματίες, λαμόγια, δημοσιογράφους και πήγαν σε μια ταβέρνα. Παρήγγειλαν πέντε έξι αρνιά τρία τέσσερα μοσχάρια,  δέκα γουρούνια, εκατό κοτόπουλα, κρασιά και όλα τα δέοντα. Στη ταβέρνα εμφανίζονταν και ένας σκυλάκος ονόματι ΛΑΟΣ. Έφαγαν έφαγαν και επειδή με τα κόκαλα είχαν πρόβλημα λόγω των χρυσών δοντιών που είχαν για μασέλα τα κόκαλα τα πέταξαν στο σκυλάκο, τον ΛΑΟ ντε, και χόρτασε ο δόλιος που ήταν καιρό ατάιστος…Πέρασε η ώρα τέλειωσε το τσιμπούσι έρχεται ο ταβερνιάρης με το λογαριασμό 300 τους λέει (δις ας πούμε) τότε όλοι στο τραπέζι σφύριξαν αδιάφορα και κοίταξαν το σκύλο….Εμείς είμαστε συνηθισμένοι στα τζάμπα φαί του είπαν εσύ που χόρτασες μετά από χρόνια θα πληρώσεις το ταβερνιάρη ….Έμεινε κάγκελο ο σκύλος ο ΛΑΟΣ και τώρα σκέπτεται να πληρώσω ή να δαγκώσω ….Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΘΟΝΗΣ…

ΥΓ Ο γνωστός Λουκάνικος εν δράση...

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΞΙΣ

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

O ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ....

Ένα από τα βίτσια που είχα από μικρός και μου έμεινε μέχρι τώρα ήταν να παρακολουθώ ταινίες καταστροφής. Εκείνο που με συνεπαίρνε και εξακολουθεί να με συνεπαίρνει μέχρι και σήμερα  ήταν τα απίστευτα εφέ που είχαν οι ταινίες ακόμα και τις εποχές που οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν στα σπάργανα. Αυτό που συνέβη όμως σήμερα  στην Ιαπωνία ξεπερνά και τον καλύτερο σκηνοθέτη των ταινιών του είδους. Το Χόλιγουντ, όπως και όλοι μας, υστερεί και θα υστερεί πάντα σε φαντασία μπροστά στη φύση ή αν θέλετε στον δημιουργό όποιο όνομα και αν του δώσει κανείς…

Ο Εγκέλαδος λοιπόν αυτός ο γίγαντας, γιος του Τάρταρου και της Γης πατέρας της Λερναία Ύδρας και άλλων μυθικών τεράτων. Αυτός που αν και παντοδύναμος νικήθηκε από την ΠΑΝΣΟΦΗ (καθόλου τυχαίο) Αθηνά όταν στην γιγαντομαχία έριξε πάνω του τη Σικελία και τον καταπλάκωσε κλείνοντας τον στα έγκατα της Γης γιαυτό και ετυμολογικά ο Εγκέλαδος  (έγκειμαι + λας), που σημαίνει ο εγκατεστημένος κάτω από τις πέτρες. Αλήθεια κοινή ή μοίρα του γίγαντα με τους κοινούς θνητούς.. χού εις χούν…οι κινήσεις στο τάφο προκαλούν τους σεισμούς και τα ηφαίστεια.

Ζούμε σε μια εποχή που ο κάθε άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του  παντοδύναμο και αθάνατο στην πραγματικότητα όμως όλα γύρω μας θυμίζουν ή θα έπρεπε να μας θυμίζουν το ακριβώς αντίθετο….   

ΥΓ. Μόλις βλέπω στην τηλεόραση έναν αναλυτή να μιλάει για τις συνέπειες του σεισμού στην παγκόσμια οικονομία….και μόλις χθες συζητούσα με τον Κώστα για το πόσο έχει φθηνύνει  η ανθρώπινη ζωή ο εν λόγω αναλυτής απλά μας επιβεβαιώνει…

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΞΙΣ

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗ....

Ουρολογικό τμήμα νοσοκομείου Αθηνών.Πτέρυγα απόρων.
Ο κυρ-Παντελής άνοιξε τα μάτια και κοίταξε γύρω.Ησυχία επικρατούσε στο θάλαμο των 6 ασθενών.
Είχε μόλις εγχειρισθεί και ήταν η πρώτη μέρα μετά την εγχείριση.
Ολα άρχισαν πριν 4 μήνες.Είχε κάτι πόνους,έκλεισε ραντεβού στο νοσοκομείο.μπήκε στη λίστα και πριν 3 μέρες του έκαναν εισαγωγή στο νοσοκομείο.Δεν είχε αρκετά ένσημα(δεν ήταν ασφαλισμένος)και τον έβαλαν στην πτέρυγα των απόρων.
Ο γιατρός του είπε ότι θα'πρεπε να του αφαιρέσουν τους γεννητικούς αδένες εξ' αιτίας ενός όγκου.Του είπε επίσης να μην φοβάται, κι'ολα θα πάνε καλά.
-Δεν βαριέσαι γιατρέ,έτσι κι'αλλιώς δεν πρόκειται να τεκνοποιήσω,είπε αυτός αστειευόμενος, περισσότερο προσπαθώντας να διασκεδάσει τις ανησυχίες του.
-Ολα θα πάνε καλά,του είπε ο γιατρός.
Ο κυρ-Παντελής δίστασε:
-Κοίτα γιατρέ δεν έχω χρήματα να σου δώσω,αλλά όταν βρώ σου υπόσχομαι...
Ο γιατρός του έκανε νόημα να μην συνεχίσει.
-Εγώ είμαι γιατρός του Ε.Σ.Υ. και όχι του ΕΓΩ, του είπε.
Ησύχασε ο κυρ-Παντελής και παραξενεύτηκε συνάμα.Σ'όλες τις συναλαγές του στο δημόσιο όλοι τον κοιτούσαν στα χέρια.Ετσι του φάνηκε παράξενο το φέρσιμο του γιατρού.
Ηταν 52 χρονών,μια ζωή στον αγώνα,κυνηγός του μεροκάματου.Δούλευε όπου έβρισκε.Δεν είχε παντρευτεί και συντηρούσε και τη μάνα του.Το τελευταίο διάστημα ήταν άνεργος.Η βιοτεχνία που δούλευε έκλεισε και 7 εργαζόμενοι έμειναν στο δρόμο.Δύσκολα τα πράγματα...Και μέσα σ'αυτή την ανέχεια ήρθε και το πρόβλημα υγείας του...
Πέρασε η ώρα και στο θάλαμο μπήκε ο γιατρός.
-Λοιπόν,του είπε,όλα πήγαν καλά.Σε 3 μέρες φεύγεις.
Τον ευχαρίστησε ο κυρ-Παντελής συγκινημένος.Υπάρχουν και άνθρωποι τελικά,σκέφτηκε...
Σε τρεις μέρες του έδωσαν το εξιτήριο και σ'ένα ιατρικό κουτάκι τους αδένες "για να θυμάσαι αυτήν την νοσοκομειακή σου περιπέτεια" του είπαν.
Εφυγε και πήγε προς το κέντρο.Είχε μια βδομάδα να βγει έξω και του φαινόταν σαν να είχε μόλις αποφυλακισθεί.
Χάζευε τα κτίρια,τις λιμουζίνες,τους καλοντυμένους περαστικούς...
Δεν τους ζήλευε,παραπονιάρης ήταν μόνο.Απορούσε πως αυτός με τόσα χρόνια δουλειάς ήταν σχεδόν άπορος κι'αυτοί με τόσο χρήμα...
Σε κάποιο σημείο του μεγάλου δρόμου είδε φασαρία και διέκρινε τους πολιτικούς της χώρας ανάμεσα στους φρουρούς να κατεβαίνει το δρόμο.Ετρεξε και προσπάθησε να τους μιλήσει,αλλά οι φρουροί τον κράτησαν κάτω.Κάποιος από τους πολιτικούς τους έκανε νόημα και τον έστησαν όρθιο.Τον είδαν καλύτερα.
Ενας φουκαράς ήταν.
Ο κυρ-Παντελής πλησίασε δειλά  ....έβγαλε απ' την τσέπη το κουτάκι,και έτεινε το χέρι...
-Κύριοι,φτωχός άνθρωπος είμαι,αλλά θα ήθελα για την πατρίδα να δώσω όλα μου τα υπάρχοντα. ΠΑΡΤΕ ΤΑ.

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΞΙΣ